Εκπαιδευτικός ετών 67!

Αυτό  το άρθρο δημοσιευτηκε 12 Ιουνιου 2017, κανα δυο μέρες μετα την δολοφονία του μικρού μαθητή  Μάριου στο Μενίδι η κάπου εκεί στα βάθη της Δυτικής Ατικής, και ενώ το χώμα που σκεπάζει το παιδάκι είναι ακόμα αφράτο, φυσικοί  αυτουργοί στο εγκλημα ειναι οι εμπνευστές των μνημοσύνων,  ηθικοί ειμαστε εμείς οι υπόλοιποι του γράφοντος μη εξαιρουμένου , οι οποίοι παρατηρούμε αδρανείς το έγκλημα, νοιαζόμαστε μονο για συντάξεις που δεν θα πάρουμε ουτε θα προλάβουμε να καταναλώσουμε , στη Μύκονο και Σαντορίνη, που ελεγε το τραγούδι.
Ντροπή σου κ ολμέ, ντροπή σου , θα έπρεπε να είμαστε δάσκαλοι και να δηλώσουμε ομαδική παραίτηση μετα τα εγκλήματα που κάναμε και εμείς, τόσα χρόνια, αναδημοσιεύω αυτο το άρθρο ανάμεσα στα τόσα ανόητα που γράφονται αυτές τις μέρες, ισως γιατί δείχνει πόσο λιγόψυχοι είμαστε εμείς που καθόμαστε γύρω απο το φάντασμα της ΟΛΜΕ



Εκπαιδευτικός ετών 67!

Πώς μπορεί να «σταθεί» μέσα στη σχολική αίθουσα ο ηλικιωμένος εκπαιδευτικός αφού δεν θα έχει καθόλου περίσσευμα υπομονής ή (και) συμπάθειας εκ μέρους των εκπαιδευόμενων;
Του Νίκου Τσούλια, πρώην προέδρου της ΟΛΜΕ
Όταν στη δεκαετία του 1990 κάναμε συζητήσεις στην ΟΛΜΕ γύρω από το ζήτημα της μεγάλης ηλικίας για μερικές περιπτώσεις των εκπαιδευτικών και είχαμε πείσει την πολιτεία για την αντιμετώπιση του προβλήματος και είχε γίνει απόλυτα σωστή νομοθετική ρύθμιση, ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα ερχόταν στιγμή που θα έχουμε γενίκευση των μεγάλων ηλικιών στην εκπαίδευση.
Γιατί το ελληνικό κράτος ποτέ δεν γνώριζε την αξία της «μεσότητας», ποτέ δεν λειτούργησε με την έννοια του «μέτρου». Κινείται από τη μια άκρη των πραγμάτων στην άλλη, χωρίς να ισορροπεί σε μια ορθολογική «περιοχή». Από τις συντεχνιακές και άκρως παρακμιακές προκλήσεις των πρόωρων συντάξεων και των εθελουσίων εξόδων εκατοντάδων χιλιάδων δημόσιων υπαλλήλων και κυρίως των υπαλλήλων των Δ.Ε.Κ.Ο. με τις παχυλές αποζημιώσεις, φτάσαμε στην κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος και στη συνέχεια στην επιβολή ενός μέτρου που φέρνει τους εργαζόμενους σε κατάσταση απελπισίας. Μπορεί να θεωρηθούμε ως σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα ή ως στοιχειώδης ευνομούμενη πολιτεία όταν το κράτος για την ίδια ιστορική περίοδο συνταξιοδοτεί κάποιες κατηγορίες εργαζομένων του δημοσίου σε ηλικία 50 ετών ή και 45 ετών και άλλες κατηγορίες σε ηλικία 67 και 70 ετών;
Το φοβερό είναι ότι και η σημερινή κυβέρνηση δεν αισθάνεται καμιά ευθύνη για την πλήρη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων όλων των εργαζομένων και φυσικά και των εκπαιδευτικών. Ισχυρίζεται ότι «αντιστάθηκε», ότι «πάλεψε» και άλλα τέτοια βαρύγδουπα ευφυολογήματα. Αντίθετα, δεν έκανε απολύτως τίποτα. Πάντα θεωρητικολογούσε και δημαγωγούσε στις Συνόδους των ευρωπαϊκών θεσμών καθησυχάζοντας το λαό ότι «σε μια – δύο ημέρες κλείνουμε συμφωνία» μέχρι που τελείωνε το Πρόγραμμα και γευόμαστε πλήρως την ανευθυνότητα της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση του θεωρητικού τίτλου «πρώτη φορά αριστερά» θα μείνει στην ιστορία των κοινωνικών κινημάτων αλλά και στην ιστορία της χώρας ως υπεύθυνη για την τελική και πλήρη κατεδάφιση των εργασιακών σχέσεων των εργαζόμενων.
Αλλά τι σημαίνει να έχουμε εκπαιδευτικούς σε ηλικία 67 ετών; Μπορεί ένας εκπαιδευτικός σε αυτή την ηλικία να διαπαιδαγωγήσει παιδιά και εφήβους από τις μικρές ηλικίες μέχρι τις ηλικίες των 18 ετών; Μπορεί να κατανοήσει τα «σημεία» των δικών τους καιρών, να ενστερνιστεί την κουλτούρα της αμφισβήτησής τους ή έστω απλά και μόνο να εξηγήσει τα «στοιχεία» αναφοράς τους, τον κόσμο των φιλοδοξιών τους και των ονείρων τους; Μπορεί να ανταποκριθεί στα προβλήματά τους και στους προβληματισμούς τους, να συνεργήσει στον προσανατολισμό, επαγγελματικό και κοινωνικό, επιστημονικό και συναισθηματικό, να συνεισφέρει στον παλμό της ζωής τους;
Αλλά για να πάμε και στα πιο πεζά σημεία της σχολικής πραγματικότητας, πώς μπορεί να «σταθεί» μέσα στη σχολική αίθουσα ο ηλικιωμένος εκπαιδευτικός αφού δεν θα έχει καθόλου περίσσευμα υπομονής ή (και) συμπάθειας εκ μέρους των εκπαιδευόμενων και θα επιχειρεί να αντικαταστήσει την ελλειμματική παιδαγωγική του κουλτούρα με την επιβολή και την εφαρμογή σιδηράς πειθαρχίας; Θα συμβεί δε και τούτο. Θα υπάρχουν σχολεία κυρίως στα αστικά κέντρα – όπου παραδοσιακά συναθροίζονται εκπαιδευτικοί μεγάλης ηλικίας – στα οποία μπορούν να μην υπάρχουν και καθόλου νέοι εκπαιδευτικοί!
Ποιος μπορεί να φανταστεί ένα τέτοιο σχολείο; Από τη μια πλευρά παιδιά των ηλικιών 12 έως 18 (για τα γυμνάσια και για τα λύκεια) και από την άλλη πλευρά εκπαιδευτικοί των ηλικιών πάνω από 60 χρονών. Θα πρόκειται για δύο απομακρυσμένες γενιές και εποχές, για δύο διαφορετικούς κόσμους που δεν θα μπορούν να συναφθούν! Ή μήπως θα μπορούν να «συναντηθούν» στη σχολική αίθουσα επειδή θα ανοίγουν τα ίδια βιβλία και θα ασχολούνται με την ίδια ύλη στις εξετάσεις; Γνωρίζουν οι πολιτικοί ιθύνοντες πόσο χαίρονται τα παιδιά όταν υπάρχουν νέοι και νέες εκπαιδευτικοί στο σχολείο τους και πόσο διαφορετικά τους πλησιάζουν για να αναπτύξουν μια ουσιαστική σχέση και για να εμβαθύνουν την παιδαγωγική λειτουργία;
Το σχολείο θα υποστεί – κατά τη γνώμη μου – βαθύ μετασχηματισμό όσον αφορά τα ουσιαστικά παιδαγωγικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά του. Αλλά και πέραν του παιδαγωγικού στερεώματος, θα μπορούν εκπαιδευτικοί μεγάλης ηλικίας να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των μαθημάτων των Κατευθύνσεων για τις εισαγωγικές εξετάσεις στη τριτοβάθμια εκπαίδευση; Ακόμα και στα λεγόμενα δευτερεύοντα στοιχεία του σχολείου θα υπάρχει έντονο πρόβλημα. Ποιοι και ποιες εκπαιδευτικοί θα αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για τη μουσική ή για την καλλιτεχνική παιδεία και για την τέχνη γενικότερα; Ποιοι και ποιες θα μπορούν να φέρουν εις πέρας μια τετραήμερη σχολική εκδρομή;
Εκτιμώ ότι από μια τέτοια γκρίζα εξέλιξη, εκείνοι που θα βιώνουν περισσότερο το παιδαγωγικό έλλειμμα θα είναι οι μαθητές / μαθήτριες και οι γονείς τους. Γιατί το σχολείο έχει καταστατική πράξη τη μόρφωση της νεολαίας, την προετοιμασία της κοινωνίας για τους αυριανούς καιρούς. Σε κάθε περίπτωση, η αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. θα πρέπει να αντικρουστεί και από το εκπαιδευτικό κίνημα (;) και από τις κοινωνικές δυνάμεις γιατί πλήττει ευθέως την ορθολογική λειτουργία των σχολείων και υπονομεύει τη μορφωτική προσπάθεια των νέων.

Βουλευτής: Τα σχολικά γεύματα αποτελούν ένδειξη ανεπτυγμένης χώρας

Ηθελα να ήξερα ποιος παλιάνθρωπος λεει πως η Ελλάδα ειναι αποικία λατινοαμερικάνικου τύπου , όχι Αφρικανικού προς Θεού, η Ελλάδα είναι μια υπερανεπτυγμένη Νοτια Δανία , κατα τον λεγόμενο Τζέφρυ, ΓΑΠ, σε αυτο συνηγορεί και η Βολεύτης του Ψιριζα,
18/05/2017



 https://www.esos.gr/arthra/


"Τα σχολικά γεύματα μάλλον αποτελούν ένδειξη μιας ανεπτυγμένης και με κοινωνικό κράτος χώρας. Διότι σερβίρουν καθημερινά σε όλους τους μαθητές όλων των σχολικών βαθμίδων μεταξύ των οποίων οι υποανάπτυκτες ΗΠΑ, Φινλανδία, Σουηδία, Ιαπωνία, Κίνα, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία".
Αυτό τόνισε στην εισαγωγική της ομιλία η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ελισσάβετ Σκούφα, κατά τη συζήτηση του μνημονιακού πολυνομοσχεδίου.

Σαράντα προτεραιότητες του μνημονίου η μνημοσίνου Τσίπρα

Καλά σαράντα που λέγαμε παλιά για την παιδεία 
 Κάκιστη μετάφραση της αμερικανιάς priorities
https://www.esos.gr/arthra/50624/oi-40-proteraiotites-tis-kyvernisis-stin-paideia-tin-trietia-2018-2021

 18/05/2017

Σαράντα προτεραιότητες για τις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης για την τριετία 2018-2021,περιλαμβάνονται στις μνημονιακές δεσμεύσεις, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής και Αποτίμησης.
Ειδικότερα οι σαράντα προτεραιότητες έχουν ως εξής:
1.Νομοθέτηση της 14/χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης.
2. Νέο Εβδομαδιαίο Ωρολόγιο Πρόγραμμα Διδασκαλίας με τη θεσμοθέτηση του Ενιαίου τύπου Ολοήμερου Ολιγοθέσιου Δημοτικού και του Ολοήμερου Προγράμματος στα 830 Ολιγοθέσια Δημοτικά (Μονοθέσια, Διθέσια και Τριθέσια) με την εισαγωγή όλων των διδακτικών αντικειμένων που υπάρχουν σήμερα στα 4/θέσια και άνω Δημοτικά.
3.Δημιουργία Δικτύου Συστήματος Βιβλιοθηκών σε 1.000 Δημοτικά. Επαναλειτουργία των σχολικών βιβλιοθηκών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
4.Σταδιακή επέκταση σε όλα τα Δημοτικά του προγράμματος «Σχολικά Γεύματα» που υλοποιείται σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
5.Σταδιακή ένταξη των προσφυγόπουλων στο πρωινό Ωρολόγιο Πρόγραμμα μέσα από την ίδρυση 600 τάξεων υποδοχής σε δημοτικά σχολεία της χώρας εντός του Ιουνίου 2017. Δημιουργία τάξεων υποδοχής και στα δευτεροβάθμια σχολεία από το Σεπτέμβριο 2017.
6.Σταδιακή μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα, από 25 σε 22, σε Νηπιαγωγείο και Δημοτικό. Μείωση σε 25 των μαθητών/τριών των τμημάτων Ομάδων Προσανατολισμού του ΓΕΛ και των Ειδικοτήτων των ΕΠΑΛ.
7.Πρόσληψη μονίμων εκπαιδευτικών και δημιουργία Εθνικού Συστήματος Επιμόρφωσης που θα εξασφαλίζει τη διαρκή επιμόρφωση του διδακτικού προσωπικού σε συνεργασία με το ΙΕΠ.
8.Θεσμοθέτηση πλαισίου Σχεδιασμού και Αποτίμησης του Εκπαιδευτικού Έργου της σχολικής μονάδας σε συνεργασία με το ΙΕΠ.
9.Νομοθετική πρωτοβουλία για νέο θεσμικό πλαίσιο Επιλογής Στελεχών της εκπαίδευσης και σχεδιασμός και θεσμοθέτηση πλαισίου Αξιολόγησής τους, σε συνεργασία με το ΙΕΠ.
10.Ανασυγκρότηση των δύο τελευταίων τάξεων του Λυκείου. Αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στα ΑΕΙ.
11. Δημιουργία νέα δομής και περιεχομένου του Επαγγελματικού Λυκείου. Νέα Προγράμματα Σπουδών. Καθιέρωση και λειτουργία 4ου μεταλυκειακού έτους - τάξης μαθητείας σταδιακά σε όλες τις ειδικότητες για τους αποφοίτους των ΕΠΑΛ.
12. Δημιουργία διετών δομών που θα δίνουν επαγγελματικές πιστοποιήσεις ευρωπαϊκών προδιαγραφών εντός των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ και στις οποίες θα έχουν προνομιακή πρόσβαση οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ.
13.Ανανέωση και εξορθολογισμός των ωρολογίων προγραμμάτων και της διδακτέας ύλης και προετοιμασία νέων προγραμμάτων σπουδών και νέου διδακτικού υλικού.
14.Πιλοτική εφαρμογή της περιγραφικής αξιολόγησης και της παιδαγωγικής Freinet στην υποχρεωτική εκπαίδευση.
15. Ενίσχυση μη εξετασιοκεντρικών μεθόδων αξιολόγησης των μαθητών/τριών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (δημιουργικές και συνθετικές εργασίες).
16.Αποτίμηση και επανασχεδιασμός του θεσμού των πειραματικών και των προτύπων σχολείων, με επέκταση των πειραματικών σχολείων και στην επαγγελματική και στην ειδική εκπαίδευση.
17.Επέκταση και αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στις μονάδες της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
18.Ενίσχυση της Ειδικής Αγωγής στην κατεύθυνση της ενταξιακής εκπαίδευσης, με στόχο τη βέλτιστη υποστήριξη και την ομαλή ένταξη των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, με την αύξηση των δομών, τον εκσυγχρονισμό των προγραμμάτων σπουδών και την ανάπτυξη εκπαιδευτικού υλικού προσβάσιμου για ΑΜΕΑ.
19.Ενίσχυση της εκπαίδευσης των προσφύγων, των μεταναστών και των Ευάλωτων Κοινωνικών Ομάδων, των παιδιών Ρομά και των μουσουλμανοπαίδων.
20.Εφαρμογή προγραμμάτων ενισχυτικής διδασκαλίας και πρόσθετης διδακτικής στήριξης.
21.Αναβάθμιση της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης.
22.Οργανωτική και λειτουργική αναβάθμιση Πανεπιστημίων και ΤΕΙ και σύνδεσή τους με τα Ερευνητικά Κέντρα σε ενιαίο χώρο, δημιουργία Ακαδημαϊκών Συμβουλίων Ανώτατης
Εκπαίδευσης και Έρευνας.
23.Ενίσχυση του επιστημονικού δυναμικού των ιδρυμάτων με την πρόσληψη νέων μελών
επιστημονικού προσωπικού.
24.βΑνάπτυξη προγράμματος υποτροφιών με στόχο την ενίσχυση της έρευνας και την αξιοποίηση του νέου επιστημονικού δυναμικού.
25.Κανονικοποίηση και εξορθολογισμός των μεταπτυχιακών σπουδών. Ουδείς υποψήφιος να αποκλείεται για οικονομικούς λόγους. Αυστηρός έλεγχος του κόστους κάθε μεταπτυχιακού
προγράμματος.
26.Αλλαγές στη Διοίκηση των Πανεπιστημίων: αλλαγές στον τρόπο εκλογής των διοικήσεων, επαναφορά πρυτανικού συμβουλίου, φοιτητική συμμετοχή στα όργανα, κατάργηση των
Συμβουλίων Ιδρυμάτων.
27. Δυνατότητες για joint degrees.
28.Ενίσχυση του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και ενίσχυση του κοινωνικού του ρόλου, αλλαγή των διαδικασιών πρόσβασης.
29.Απλοποίηση της διαδικασίας σύναψης ατομικών συμβάσεων με στόχο την παύση των εργολαβιών.
30.Ενίσχυση της καινοτόμου επιχειρηματικότητας.
31. Λειτουργία των ΔΑΣΤΑ και ΜΟΚΕ, των Γραφείων Διασύνδεσης, των Γραφείων Προσβασιμότητας και των Γραφείων Μεταφοράς Τεχνολογίας στα ΑΕΙ και ΤΕΙ.
32.Υποστήριξη και ανάπτυξη υποδομών ερευνητικών και τεχνολογικών φορέων.
33.Ενίσχυση του ερευνητικού προσωπικού της χώρας.
34.Υποστήριξη των νέων επιστημόνων μέσω υποτροφιών για μεταπτυχιακές σπουδές καθώς και μεταδιδακτόρων, με σκοπό την ανάσχεση της φυγής τους στο εξωτερικό.
35.Διασύνδεση των ερευνητικών φορέων και των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης με την παραγωγική διαδικασία.
36.Σχεδιασμός και υλοποίηση εμβληματικών δράσεων σε τομείς εθνικής προτεραιότητας. Ενδεικτικά αναφέρονται: Καινοτομία και Πολιτισμός, Αγροδιατροφή, Ενέργεια.
37.Ενίσχυση Διεθνών και Ευρωπαϊκών Συνεργασιών μέσω της υλοποίησης Ευρωπαϊκών ή Διακρατικών Συμφωνιών.
38.Ενίσχυση της ένταξης των νέων στην εργασία.
39.Χαρτογράφηση ελληνικών εδρών σε ΑΕΙ του εξωτερικού καθώς και τμημάτων ελληνικής γλώσσας (ΤΕΓ) με σκοπό τη διαβάθμιση αναγκών για την προώθηση της ελληνικής παιδείας στο
εξωτερικό (γλώσσα – πολιτισμός).
40. Κατάθεση ολοκληρωμένης πρότασης για την επανεκκίνηση της εκπαιδευτικής τηλεόρασης και υποβολή σχεδίου προς ένταξη στο ΕΣΠΑ.